Grijze blokjes

De regels zijn te handhaven. Iedereen is braaf en blijft rustig staan. We doen ons best om op school goede resultaten te halen, de fouten worden meteen afgeleerd en anders denken wordt niet toegestaan, want dan haal je geen goede cijfers. We gaan voor de juiste diploma’s en richten ons op de allerbeste baan met de hoogste beloning. Ons aanzien krijgen we door wat we hebben en we blijven meedraaien op de lopende band. Die lopende band echter, begint steeds sneller te gaan en de regels en wetten, worden steeds strakker. We moeten al op zeer jonge leeftijd getoetst worden en we krijgen hiervoor een sticker van goed gedrag. Mocht je die sticker niet behalen, dan heb je daar je hele leven lang last van. De band begint te eisen, te schreeuwen, te strijden en langzaam maar zeker vallen er steeds meer blokjes van die band. Het is niet meer vol te houden. Wat ooit als een veilige zone werd gezien, blijkt een gevaarlijk mechanisme te zijn geworden. We kunnen namelijk niet meer helder denken, wanneer we van de band zijn gedonderd ( of geduwd of gesprongen of gevlucht ). Onze programma’s van school, kerk en maatschappij draaien rond in ons hoofd. We voelen ons afgekeurd. We voelen ons opgebrand. We voelen ons falen. We voelen ons geëxcommuniceerd. We voelen ons schuldig. We voelen schaamte. We verwachten straf.

Wanneer je echter in die afkeuring kunt ontdekken, dat je nu de tijd mag nemen, om die lopende band op afstand te gaan bekijken, komt er een nieuwe blik. Heel langzaam maar zeker, wordt het steeds duidelijker dat je als een poppetje in een spel was. Een poppetje, dat dacht, alleen maar een hulsje te zijn. Een speler in een toneelstuk, die een rol te vervullen had. Dat spel wordt steeds duidelijker. Afkeuring van het toneelstuk. Afkeuring door de lopende band te verlaten… Is de weg naar goedkeuring van jezelf. Je hebt ontdekt, dat je geen rol hoeft te spelen. Je krijgt de kans om het masker af te leggen en dat je daardoor jouw eigen grootsheid weer ontdekt. De grootsheid die je bent als mens, goddelijk van aard. Goddelijk in wezen en goddelijk in zijn. We hoeven ons dit alleen maar te herinneren en toe te staan, dat wij dat zijn. Er is geen God van straf en zonde… in onze goddelijkheid weten we dat er enkel liefde is en verbinding. Met deze goddelijkheid kunnen wij een wereld scheppen, die een betere versie is dan deze wereld waar we ons nu in bevinden. Er zijn zaken, waarvan de houdbaarheidsdatum is verlopen. Er zijn overtuigingen, die voor verbetering vatbaar zijn. Waar beginnen wij om de wereld te verbeteren?

Bij onszelf. Durf je goddelijkheid weer op te eisen. Voorbij alle overtuigingen en keurslijven, voorbij alle aanpassingen en angsten, voorbij de zonde ( die niet bestaat ) en de straf, de schaamte en de schuld.

Bevrijd je van alle oordeel en kom in liefde thuis.

Welkom goddelijke mens, zet je kroon weer op en ga zitten op jouw troon. Je bent een kind van God.

Zij die alles heeft gemaakt en gegeven. Hij die alles met liefde heeft geschapen. In eenheid met hun kinderen, die de aarde mogen bewonen. Zij zijn de scheppers, zoals God, die is. God in de pure verbinding tussen het vrouwelijke zorgende en het mannelijke beschermende.

 

We zijn klaar voor een nieuwe wereld, die duidelijk zichtbaar wordt in de grote transformatie!

 

#transformatie #lichtgidsen #Goddelijkemens #nieuwetijd #Herinneren #karinanbergen